- Evet, bu kainatД±n sahibi ve bu alem sarayД±nД±n sultanД± ve bu mГјlkГјn maliki olan zatД±n adД± Allah'tД±r. Ve o kitabД±nda kendinden bahsederken
“enellah” "ben Allah'Д±m"
diyor.
Bu ismi diДџer isimlerden ayД±ran bazД± Г¶zellikleri vardД±r. Ећimdi bunlarД± anlamaya Г§alД±ЕџalД±m:
- Kur'an'da ilk inen ayet besmeledir. Ve Allah ismi besmelede geГ§en ГјГ§ isimden ilkidir. Demek Allah ismi Kur'an'da nazil olan ilk isimdir.
- Allah ismi,
esmГў-i hГјsnГў iГ§inde asД±ldД±r; diДџer isimler ise bu isme izafe edilir. Mesela,
"Ећafi, Allah'Д±n bir ismidir."
denilir, ama
"Allah, Ећafi'nin bir ismidir."
denilmez. Ya da
"Rahman Allah'Д±n bir ismidir."
denilir, ancak
"Allah Rahman'Д±n bir ismidir."
denilmez.
- Allah ismi
ism-i alemdir, yani Г¶zel isimdir. Mecaz yoluyla da olsa baЕџkasД± iГ§in sГ¶ylenemez. Bu isim Allah'a has ve ancak ona iЕџaret eden bir isimdir. Д°lahlД±k davasД±na kalkД±Еџan Firavun dahi
“Ene rabbГјkГјmГј-l a’la” “Ben sizin yГјce rabbinizim."
demiЕџ fakat
“Enellah” “Ben Allah'Д±m."
diyememiЕџtir. Allah'Д±n
Rab
ismini kullanД±rken,
Allah
ismini kullanmaya cГјret edememiЕџtir. Yine Mekke mГјЕџrikleri kabenin etrafД±nД± 360 putla doldurmuЕџlar, her birine farklД± isimler vermiЕџler, ama hiГ§ birine
Allah
diyememiЕџlerdir. Demek bu isim ancak Allah'a mahsus bir isimdir
- Д°mana girmek kelime-i Еџehadet ile mГјmkГјndГјr. Д°manД±n temeli olan kelime-i Еџehadet ise ancak
Allah
ismi ile kabul olur. Mesela, bir gayri mГјslim, MГјslГјman olmak iГ§in
“eЕџhedГј en lГў ilГўhe illallГўh…”
yerine
“eЕџhedГј en lГў ilГўhe illerrahman”
veya
"eЕџhedГј en lГў ilГўhe illelmelik”
dese, İslam'a girmiş olmaz. Çünkü Allah ismi tek ve ortaksız olarak Cenab-ı Hakk'ın zatını ifade eden has bir isimdir. Has isimlerde ortaklık manasını düşünmek mümkün değildir. Bunun için bu isimde hakiki bir tevhid vardır. Diğer isimlerde bu hakiki tevhid olmadığından ve onlar ile Allah'ın birliği ikrar edilmediğinden iman kabul edilmez.
- Allah ismini teЕџkil eden harfler birer birer kaldД±rД±lsa mana yine de bozulmaz. Bu Г¶zellik diДџer isimlerde yoktur. Mesela,
Melik
isminde “mim” harfi kaldД±rД±lsa ”lik” olur ki hiГ§bir mana ifade etmez. Ya da
“Samed”
ismindeki “sad” kaldД±rД±lsa “med” olur ki bu da hiГ§bir mana ifade etmez.
Halbuki
Allah
isminin lafzД±nda bir camiiyyet, yani toplayД±cД±lД±k vardД±r. Mesela baЕџtaki elif kaldД±rД±lД±rsa
“lillah"
olur, bu da Allah demektir. “Lillah” daki birince "lam" kaldД±rД±lsa
“lehu”
olur, bu da ona iЕџaret eder. Bu “lam” da kaldД±rД±lsa
“hu”
olur ki yine
Allah'
Д± ifade eder.
Hatta “hu” daki gizli “vav” kaldД±rД±lД±p,
“he”
kalsa, yine
Allah'
a delalet eder. ÇünkГј “hu” isminin de aslД± ”he”dir. Vav asД±l deДџil, ilavedir. Bu sД±rdan dolayД± her canlД± teneffГјs ederken
“he, he, he”
demek sГјretiyle
Allah
'Д± zikretmektedir.
- Allah isminin manasД±nda toplayД±cД±lД±k vardД±r, diДџer isimlerde bu yoktur. DiДџer isimler yalnД±z bir manaya iЕџaret ederler. Mesela
“Hadi”
ismi sadece “hidayet veren” manasД±nda,
“Nafi”
ismi ise sadece “menfaat veren” manasД±nda ve
“Halik”
ismi sadece "yaratД±cД±" manasД±ndadД±r. Fakat
Allah
ismi, bunlardaki ve diДџer isimlerdeki manalarД±n hepsini toplu bir Еџekilde ifade eder.
NasД±l ki gГјneЕџ dediДџimizde yedi renk, Д±sД± ve Д±ЕџД±k gibi sД±fatlara sahip olan bir Д±ЕџД±k kaynaДџД± aklД±mД±za gelir ve bu sД±fatlarД± kendinde bulunduramayan gГјneЕџ olamaz. Aynen bunun gibi
“Allah”
ismi denildiДџinde, bГјtГјn kemal sД±fatlarД± ve isimleri kendinde bulunduran Zat-Д± Akdes akla gelir. Bu isim ve sД±fatlarД± kendinde bulunduramayana
Allah
denilemez. O halde madem
Allah'
tД±r, bГјtГјn kemal sД±fatlarla sД±fatlanmД±ЕџtД±r. Bunun iГ§indir ki, bu manadaki topluluДџu dГјЕџГјnerek
Allah
diyen bir kimse Cenab-Д± Hakk'Д± bГјtГјn isim ve sД±fatlarД±yla zikretmiЕџ olur.
Allah’a TanrД± Denilir mi?
Bu bГ¶lГјmde Allah'a tanrД± denilemeyeceДџinin delillerini gГ¶receДџiz:
- Allah’Д±n isimleri Ehl-i sГјnnet itikadД±nca tevkifidir. Yani Allah hakkД±nda, Allah'Д±n bildirdiДџi isimleri sГ¶ylemek caiz olup, bunlardan baЕџkalarД±nД± sГ¶ylemek caiz deДџildir. Mesela Allah'a "Alim" denir, fakat aynД± manada olan “fakih" denmez; yine Allah'a cГ¶mert manasД±nda "Cevad" denir, ancak aynД± manada olan "sahi" ismi denilmez. ÇünkГј Allah kendisini fakih ve sahi isimleriyle tanД±tmamД±ЕџtД±r. Bunun iГ§in Allah yerine TanrД± demek de caiz deДџildir. Д°mam Gazali der ki:
"Bir insana bile kendimizden dilediДџimiz gibi ad koyamazsak, nasД±l olur da Allah hakkД±nda bu cГјreti gГ¶sterebiliriz."
- Tanrı ilah ve mabud demektir. Mesela, pek çok Hindunun tanrısı öküzdür, Mecusilerin tanrısı ateştir, denilmektedir. Başka dilerde de ilah ve mabud manasında farklı kelimeler kullanılmıştır. Allah ismi ise yabancı dillerde yapılan tercümelerde aynen kullanılmıştır. Çünkü bu ismin karşılığında hiçbir dilde hiçbir kelime yoktur.
-
Allah
ismi Kur'an'da
2806
defa geГ§mesine raДџmen, bir defa bile tanrД± kelimesi geГ§memektedir. Hem Cenab-Д± Hak Kur'an'da defalarca
“Benim ismim Allah'tД±r, beni Allah diye Г§aДџД±rД±nД±z, bana Allah diyerek ibadet ediniz, Allah diyerek yalvarД±nД±z,.."
demekte, ancak hiГ§bir ayette
"ben tanrД±yД±m, bana tanrД± deyin"
dememektedir. Hadis-i Еџeriflerde de tanrД± ismi geГ§memektedir. O halde Allah'a kendi istediДџi ismi sГ¶ylemeyip de mГјЕџriklerin ona ortak koЕџtuklarД±, batД±l mabudlarД±na verdikleri tanrД± ismiyle onu Г§aДџД±rmanД±n ne kadar yanlД±Еџ olduДџu ortadadД±r.
Acaba bir hГјkГјmdar, emri altД±nda bulunan kimselere
"Benim adД±m Ahmed'dir. Beni Ahmed ismi ile Г§aДџД±rД±nД±z."
dese, onlar da farzД±muhal
“HayД±r Efendimiz, bizim canД±mД±z sana Ahmed demek istemiyor, biz sana Osman diyeceДџiz; ikisi de altД± ГјstГј isim deДџil mi?"
deseler ve Г¶yle de Г§aДџД±rsalar, o padiЕџah nasД±l Г§ok kД±zarsa, aynen Г¶yle de
Allah
ismi yerine onun emretmediДџi, belki de sevmediДџi
"tanrД±"
ismini sГ¶ylemek ve o isimle ibadet etmek, gazabД± ilahiyeye vesile olur.
Within the vocabulary of faith, the name of the divine holds a place unlike any other identifier. It is spoken first, written alone, and remembered as the origin from which every other attribute flows. Many traditions describe it as the root of the names of God, a center around which descriptions such as the Merciful, the Compassionate, and the Provider are arranged. Pages devoted to this theme often invite readers to pause and reflect on the ordering of language itself, suggesting that how a name is positioned can shape how a concept is understood. The result is less a definition than an orientation.
Across devotional writing, the name frequently appears as the first word of a prayer, a chapter, or a daily invocation. Commentators who focus on scripture and meaning often return to this pattern, noting how the recurring presence of a single term can set the tone for an entire passage. When a name leads, it frames everything that follows, directing attention toward qualities like mercy, knowledge, and creative power. This ordering is not merely decorative; it reflects an assumption that words carry weight and placement matters. Studying how the name opens and anchors phrases becomes a way of studying devotion itself, of tracing how reverence is structured one line at a time.
Readers exploring this theme are often encouraged to look beyond recitation and toward contemplation. Reflection asks what it means for a single name to be called the source of all others, and how that idea reshapes the meaning of attributes attached to it. If mercy and strength belong to the same root, then balance becomes part of understanding rather than a contradiction to resolve. Many introductory texts walk newcomers through this reasoning in measured steps, offering a path from simple familiarity to deeper awareness. Each step is short, but together they build a layered view in which the name functions as both reference and reminder.
Study resources on this subject tend to combine short essays, reflective notes, and curated selections from longer works. The aim is not to exhaust the subject but to provide steady starting points. By pairing a brief explanation with related attributes and example passages, the material invites the reader to continue exploring at a personal pace. Pages organized in this way often emphasize patience over coverage, suggesting that a name approached gradually reveals more than one surveyed quickly. The consistent message is that attentive reading, rather than rapid accumulation, opens the doorway through which further understanding can be welcomed and gently shared.
Eserin TamamД±
|
Esma - GiriЕџ
|
Allah(c.c.)
|
Er- Rahman
|
Er-Rahim
|
El-Melik
|
|
El-KuddГјs
|
El-MГј'min
|
Es-Selam
|
El-MГјheymin
|
El-Aziz
|
|
El-Cebbar
|
El-MГјtekebbir
|
El-HalД±k
|
El-Bari
|
El-Musavvir
|
|
El-Gaffar
|
El-Kahhar
|
El-Vehhab
|
Er-Rezzak
|
El-Fettah
|
|
El-Alim
|
El-BГўsД±t
|
El-KГўbД±d
|
El-HГўfid
|
Er-RГўfi
|
|
El-Muiz
|
El-Muzil
|
El- Hakem
|
Es-Semi
|
El- Basir
|
|
El- Adl
|
El- Latif
|
El- Habir
|
El- Halim
|
El- Azim
|
|
El-Gafur
|
EЕџ- ЕћekГ»r
|