El- Vehhab; hibe eden demektir. Hibe ise; karЕџД±lД±k beklenmeden yapД±lan baДџД±ЕџtД±r. Evet Allah Vehhab ’tД±r; karЕџД±lД±ksД±z hibe eder, cГ¶mertГ§e ihsan eder ve verdiklerine mukabil bir bedel istemez. Zaten insan da kendisine verilen bu nimetlerin Гјcretini Г¶demek istese de Г¶deyemez.
- Biz yoktuk var olduk.
- Mevcutlar iГ§inde taЕџ, toprak gibi cansД±z bir varlД±k olabilirdik. Ama olmadД±k, hayat sahibi olduk.
- Hayat sahipleri iГ§inde Г§iГ§ek veya aДџaГ§ gibi bir bitki olabilirdik. Ama olmadД±k, Еџuur sahibi olduk.
- Ећuur sahipleri iГ§inde herhangi bir hayvan olabilirdik. Ama hayvan da olmadД±k, insan olduk.
- Д°nsanlar iГ§inde ateЕџe tapan bir Mecusi, Г¶kГјze tapan bir Hindu veya puta secde eden bir putperest olabilirdik. Ama olmadД±k, Allah tanД±dД±k ve O’na iman ettik.
- Allah’a iman edenler iГ§inde O’na evlat isnat eden bir Yahudi veya Hristiyan olarak Allah’Д±n gazabД±nД± celbedebilirdik. Ama yine olmadД±k. ElhamdГјlillah MГјslГјman olduk.
- MГјslГјmanlar iГ§erisinde de Sultan-Д± Enbiya ve Habib-i Kibraya olan Hz. Muhammed (sav)’e Гјmmet olmakla Еџeref bulduk.
BГјtГјn bu nimetlere karЕџД± Allah’a ne verdik?
HiГ§bir Еџey…
Д°Еџte karЕџД±lД±ksД±z, cГ¶mertГ§e ikram ve ihsan edilen bu nimetler Гјzerinde Allah’Д±n Vehhab ismi gГ¶zГјkmektedir. Demek bizlere bedelsiz verilen hayatД±mД±z, vГјcudumuz, vГјcudumuza takД±lan gГ¶zГјmГјz, kulaДџД±mД±z, dilimiz ve diДџer azalarД±mД±z, bu azalara takД±lan hissiyat ve duygularД±mД±z, sГ¶zГјn Г¶zГј maddi ve manevi sahip olduДџumuz her Еџey, Allah’Д±n bize bir hibesidir. Ve Vehhab isminin bir tecellisidir.
Demek aДџaГ§lara takД±lan yapraklar, Г§iГ§ekler ve meyveler, kuЕџlara takД±lan kanatlar, balД±klara verilen yГјzgeГ§ler, kД±sacasД± her bir mahluka yapД±lan hibeler ve ona verilen hediyeler Allah’Д±n Vehhab isminin bir tecellisidir.
Demek her bir varlД±k kendisine verilen cihazlarД±n, hibe edilen duygularД±n, ikram edilen rД±zД±klarД±n ve kendisine yapД±lan bГјtГјn iyiliklerin lisan-Д± haliyle Allah’Д± Vehhab ismiyle zikreder ve O’nu tesbih eder.
Д°nsanД±n vazifesi ise; bu mahluklarД±n lisan-Д± halleriyle “Ya Vehhab, Ya Vehhab” diyerek yaptД±klarД± tesbihatД± iЕџitmek ve Vehhab isminin kendindeki tecellilerini gГ¶rerek, haliyle, diliyle hatta bГјtГјn azalarД±yla “Ya Vehhab, Ya Vehhab” diyerek o halka-i zikre katД±lmaktД±r.
Д°nsan bu vazifeyi yaptД±kГ§a insandД±r. Ve bu aleme gГ¶nderiliЕџ vazifesi budur.
Kendisine yapД±lan en kГјГ§Гјk bir iyiliДџi unutmayan ve yД±llarca o iyiliДџin sahibinden Г¶vgГјyle bahsedip ona minnettar olan insan, nasД±l olur da, nimetleri saymakla bitmeyen Allah’Д±n iyiliklerini unutur? Ve O’na karЕџД± minnettar olmasД± gerekirken, nasД±l olur da o minneti, nimetin gelmesine vasД±ta olan sebeplere verir?
Bir padiЕџahД±n kД±ymettar bir hediyesini bize getiren miskin bir adamД±n ayaДџД±nД± Г¶pГјp, hediye sahibini tanД±mamak ne derece ahmaklД±k ise, Г¶yle de, Allah’Д±n nimetlerini bize getiren sebeplere medh ve muhabbet edip, nimetlerin hakiki sahibi olan Allah’Д± unutmak, ondan bin derece daha ahmaklД±ktД±r.
Evet tavuk sebeptir, yumurta Allah’Д±n ihsanД±dД±r. Koyun sebeptir, sГјt Allah’Д±n ikramД±dД±r. ArД± sebeptir, bal Allah’Д±n nimetidir. Bulut sebeptir, yaДџmur Allah’Д±n rahmetidir. AДџaГ§lar sebeptir, meyveler Allah’Д±n hediyesidir. Bunlar gibi sebeplere takД±lan bГјtГјn nimetler Allah’Д±n hibesidir. Ve Vehhab isminin tecellisidir.
O halde ЕџГјkredilmeye, Г¶vГјlmeye ve methedilmeye en Г§ok layД±k olan; nimetlerin gerГ§ek sahibi olan Allah’tД±r. ÇünkГј nimeti getirene deДџil, onu gГ¶nderene bakД±lД±r.
Д°nsanД±n bu ismi ahlak edinmesi ise ЕџГ¶yle olur; yaptД±ДџД± iyiliklerde karЕџД±lД±k beklememelidir. KarЕџД±lД±k sadece malla, mГјlkle de olmaz. Beklenilen bir Г¶vgГј, kazanД±lmak istenen bir Еџeref, istenilen bir hГјrmet ve arzu edilen bir teveccГјh de manevi bir bedeldir. EДџer yaptД±ДџД± iyiliklere karЕџД± bГ¶yle manevi bir bedel beklerse, yine Vehhab ismini ahlak edinememiЕџtir.
Hatta yaptД±ДџД± ibadetleri, sadece Allah’Д±n rД±zasД± iГ§in yapmalД± ve karЕџД±lД±ДџД±nda cenneti beklememelidir ki, Vehhab ismine mahzar olabilsin. Zaten ibadet, geГ§miЕџte verilen nimetlerin ЕџГјkrГјdГјr. Yoksa gelecekte verilecek nimetlerin karЕџД±lД±ДџД± deДџildir. Evet biz Гјcreti almД±ЕџД±z ve ibadetle mГјkellefiz.
Bir Allah dostu bu makamД± Еџu sГ¶zleriyle dile getirmiЕџ ve Vehhab ismini ahlak edindiДџini gГ¶stermiЕџtir;
"Ehl-i dГјnya dГјnyada,
Ehl-i ukba ukbada,
Her biri bir sevdada,
Bana Allah’Д±m gerek…"
Eserin TamamД±
|
Esma - GiriЕџ
|
Allah(c.c.)
|
Er- Rahman
|
Er-Rahim
|
El-Melik
|
|
El-KuddГјs
|
El-MГј'min
|
Es-Selam
|
El-MГјheymin
|
El-Aziz
|
|
El-Cebbar
|
El-MГјtekebbir
|
El-HalД±k
|
El-Bari
|
El-Musavvir
|
|
El-Gaffar
|
El-Kahhar
|
El-Vehhab
|
Er-Rezzak
|
El-Fettah
|
|
El-Alim
|
El-BГўsД±t
|
El-KГўbД±d
|
El-HГўfid
|
Er-RГўfi
|
|
El-Muiz
|
El-Muzil
|
El- Hakem
|
Es-Semi
|
El- Basir
|
|
El- Adl
|
El- Latif
|
El- Habir
|
El- Halim
|
El- Azim
|
|
El-Gafur
|
EЕџ- ЕћekГ»r
|